Aşk….

 

Aşk hissetmektir… Dokunmadan çoğu kez.

Duymadan sesini işitebilmek… Görmeden görebilmektir.

Kaybetme korkusu, memnun etme çabası.. Ve bir yürek yangını…

Aşk, aşkı ahit kabul etmektir, sadakattir.

Ben yerine bize varmak değil, o olabilmektir çoğu kez… Gerektiğinde “biz”i feda etme yeteneğidir.

Sevgi ve şefkat limanının güvensiz kıyısıdır. Amansız çok dalgalarla mücadele etmek… Olanı olduğundan büyük görüp fırtınalar koparmaktır…

Biraz deliliktir aşk…

Sorgusuz sualsiz kendini ateşe atmanın diğer bir adıdır.. En sevdiğinden nefret etmenin bir durak öncesidir… Dünyayı o`ndan ibaret sanma hezeyanı, hayaller kurabilme becerisidir…

Kısa ömürlüdür.. Yerini nefrete yada sevgiye bırakır ve çeker gider sonrasında. Yanılsamadır, zamansızlıktır, sarhoşluktur, uyanmak istenmeyen uykudur aşk. Uyanıkken görülen derin düşler gibidir. Tabiri, kavuşmak olsun temenni edilen.

Sevgi isimli hüdhüdün, tutku denilen ateşin, ihtiras denilen gözü dönmüşlüğün, günah denilen uçurumun, nefret adındaki hatanın mekanıdır… Aşkı yaşayıp da bunların kötülerini yaşamamak cengaverliktir.

Aşk, mert ile namerdin ayrıldığı noktadır. Zayıf ile güçlünün ayrıştığı, saf olanla katışık olanın tefrik edildiği imtihandır o. Bir aklanış süreci, tehlikeli bir yoldur..

Söylenmediği halde ihtiyaç olan kelimelerin ruhunda olduğunun farkında olmaktır…

Dokunmadan sevebilmek, duymadan işitebilmek, lekeye tahammül etmemek, kendi bakışından korkmak, adı anılınca kalbinin sızısını hissetmektir çoğu kez.

Aşk… pek tehlikeli bir oyuncak.

Aşk, aranandır; suya hasret susuz insanların suyu arayışı ile. Aşk, acıtandır, merhametsiz duyguların elinde un ufak ederek.

Denizin, damlanın, çölün, ova ile dağların adında gizli olandır. Dua olup dile, yaş olup göze dökülendir…

Kalbin çağıldayışıdır aşk..